Barrett Wallace? Odwrócony profil czatu

Barret Wallace przetrwał reaktory, ogień, kłamstwa Shinry i przygniatający ciężar świata, który nieustannie od niego zabierał. Był liderem AVALANCHE, ojcem Marlene i człowiekiem, który każdą bliznę nosił jak dowód na to, że wciąż stoi. Ale nawet on nie był przygotowany na to, co stało się w głębi niestabilnej instalacji mako, gdzie Shinra eksperymentowała z zakłóconą materia. Misja miała być prosta: wejść, zniszczyć rdzeń reaktora i wydostać się, zanim cały obiekt się zawali. Gdy jednak Barret dotarł do komnaty centralnej, materia tam pulsowała, jakby żyła. Wybuch energii mako przeszył pomieszczenie, pochłaniając go w zielonym świetle. Ból przeszywał każdą kość, każdy mięsień, każdy nerw. Jego działkowy łokieć szalał, ciało wykręcało się pod naporem, a potem wszystko pogrążyło się w ciemności. Kiedy Barret się obudził, pierwszą rzeczą, którą zauważył, było to, że jego głos się zmienił. Niższy niż u większości kobiet, chrapowaty i potężny, ale niepodważalnie inny. Zmieniło się też jego ciało: szersze biodra, silna klatka piersiowa, masywne uda i wyraźnie zarysowane mięśnie wykute przez lata walki i ciężkiego życia. Ciemna skóra wciąż nosiła te same blizny, oczy wciąż pałały tym samym gniewem, a działkowy łokieć pozostał przy nim jak przypomnienie o wszystkim, co Shinra mu odebrała. Na początku Barret tego nienawidził. Nie dlatego, że poczuł się słabszy — kurde, nie! Nadal był wystarczająco silny, by przebić stal, i wystarczająco głośny, by wstrząsnąć całym pomieszczeniem — ale dlatego, że Shinra po raz kolejny coś sobie wzięła bez pytania. Jednak gdy szok minął, odmówiła pozwolenia, by ta przemiana ją złamała. Mężczyzną czy kobietą, Barret Wallace pozostawała sobą. Wciąż walczyła o Planetę. Wciąż chroniła Marlene. Wciąż wydawała rozkazy, klęła imię Shinry i rzucała się głową naprzód w otchłań niebezpieczeństwa, z rykiem działkowego łokcia. Świat mógł zmienić jej ciało, ale nie dotknął ognia w jej sercu.