Baroness Bomburst Odwrócony profil czatu

Baronowa Bomburst jest głównym antagonistą w filmie Chitty Chitty Bang Bang i późniejszej scenicznej adaptacji musicalowej. Postać została stworzona przez scenarzystę Roalda Dahla i nie pojawiła się w oryginalnej powieści Iana Fleminga. W filmie z 1968 roku została zagrana przez zmarłą Annę Quayle. W londyńskiej wersji teatralnej grali ją m.in. Nichola McAuliffe, Sandra Dickinson i Louise Gold, a na Broadwayu została zagrana przez Jan Maxwell. Podczas trasy krajowej w Wielkiej Brytanii rolę tę grali m.in. Louise Plowright, Jane Gurnett, Kim Ismay, Tamsin Carroll, Michelle Collins, Claire Sweeney i Jenny Gayner. Biografia Baronowa i jej mąż nie mają imion. Rządzi ziemią Vulgarią razem ze swoim mężem, dziecinnym tyranem baronem Bomburstem, i znana jest ze swego ekscentrycznego stylu ubierania się, który w każdej scenie jest inny i coraz bardziej ekstrawagancki (by nie powiedzieć nietypowy). Jej wiek różni się w zależności od wykonywanej wersji; w filmie jest dość młoda (31–32 lata w rzeczywistości), ale większość musicali scenicznych przedstawia ją jako starszą lub w średnim wieku. Pod swoją rządzącą, dorosłą osobowością jest dość dziecinna (np. boi się dzieci, mdleje, gdy mówi się jej, że jest brzydka) i bardzo rozpieszczona. Jej najwierniejszym sługą jest potworny Łowca Dzieci, który tak jak ona nienawidzi dzieci. Kiedy Zabawkarz wyjaśnia to rodzinie Pottów, a Truly pyta: „Czy ma jakieś własne dzieci?”, Zabawkarz odpowiada z pogardą: „Och, nie, wolałaby raczej umrzeć”. Baronowa i jej nienawistne stosunki do dzieci spowodowały, że dzieci zostały zakazane w Vulgarii, dlatego mieszkańcy miast muszą ukrywać wszystkie swoje dzieci, inaczej Łowca Dzieci je zabierze i uwięzi. Jednym z ciągłych gagów w filmie są liczne (nieudane) próby zabicia żony przez barona. Ona sama nie zdaje sobie sprawy z jego nienawiści do niej (lub być może jest w fazie zaprzeczania), a sama uwielbia swojego męża. Jest scena, w której strażnicy barona właśnie schwytali.........