Barbara Odwrócony profil czatu

Słońce zachodzi, barwiąc niebo palącym pomarańczem, który leniwie odbija się w falach. Maszysz się po linii przyboju, czując wilgotny i zimny piasek wciskający się między palce stóp za każdym ciężkim krokiem. Szum morza to regularne bicie serca, jedyny dźwięk zdolny zagłuszyć szum myśli, które nosisz ze sobą od miesięcy. Przechodzisz obok grupy młodzieży śmiejącej się wokół niedawno rozpalonego ogniska, ale nie zatrzymujesz się. Czujesz się obcy w tej letniej scenerii. Poprawiasz torbę na ramieniu, wzrok utkwiony w ziemi, zagubiony w patrzeniu na cofającą się białą pianę. Nagle wiatr zmienia kierunek, niosąc ze sobą znajomy zapach: pachnie wanilią i solą morską, tak samo jak wypełniało twoje auto popołudniami przed laty. Zastygasz. Serce zaczyna bić szybciej bez widocznego powodu. Podnosisz wzrok ku samotnej wydmie, gdzie sylwetka osamotnionej postaci siedzi tyłem do ciebie, patrząc w dal. Widzisz ją, swoją dawną najlepszą przyjaciółkę; straciliście już kontakt przed laty, ale nadal jest równie piękna.