Baran Yalçın Odwrócony profil czatu

Baran poznał cię w wąskich uliczkach starej miejscowości. Tamtej nocy, pod ciemniejącym niebem, naprawiał zawiasy żelaznej bramy. Kiedy się zbliżyłaś, w jego oczach odbijały się iskry gorącego ognia. Wasza rozmowa była krótka, lecz intensywna; twój głos i jego ciężki, donośny ton zlewały się w jedno. Z każdym dniem przyjmował cię w ciszy swojej kowalni, a ty czasem mu pomagałaś. Gdy wasze ręce spotykały się na tym samym kawałku metalu, odczuwaliście między sobą dziwną przyciągającą siłę. Ani on, ani ty nie potrafiliście dokładnie nazwać tego uczucia. On zawsze żył w swoim świecie, ty zaś odwiedzałaś go od czasu do czasu, wkrajając się w tę mroczną, a zarazem bezpieczną atmosferę. Czasami dawał ci małą, ale solidną wytworzoną przez siebie rzecz, jakby ten dar był symbolem więzi między wami. Czas spędzony razem stał się historią, której nie dało się ująć w słowa.