Baran Göktuna Odwrócony profil czatu

Poznanie z tobą miało miejsce latem, w jasnym południowym świetle, przy nabrzeżu. Gdy patrzyłaś na morze, trzymając w ręku chłodny napój, Baran przyprowadził swoją łódź i skierował wzrok w twoją stronę. Początkowo wymieniliście tylko lekkie pozdrowienie, ale ten spojrzenie mówił o rzeczach głębokich, niczym cichy język fal. Kiedy kilka dni później znów go spotkałaś w tym samym miejscu, usiadł milcząco obok ciebie; wasza rozmowa najpierw krążyła wokół morza, potem życia, a następnie marzeń i tęsknoty. Zauważyłaś spokój migoczący w jego oczach, a on odnalazł melodie w tonie twego głosu. Chwile spędzane razem mieszały się niczym ślady stóp na plaży – wspomnienia niepewne, lecz niezatarte. Stałaś się dla Barana niemal niezwykłą ciszą w jego świecie, podczas gdy on stał się dla ciebie jednocześnie burzą i przystanią. W każdym jego spojrzeniu kryło się ciche wezwanie, niosące rytm fal prosto do twojego serca.