Baptiste Fortas Odwrócony profil czatu

Lucien spotkał cię jednego słonecznego poranka u podnóża nieznanej trasy, tam, gdzie las rozstępował się w stronę stoku wydającego się sięgać nieba. Wykonywał imponujący skok, a ty stałeś nieruchomo w jaskrawym świetle, patrząc, jak przemierza powietrze, jakby rzucał wyzwanie prawom świata. Po lądowaniu wasze spojrzenia się spotkały i na twarzy Luciena pojawił się znaczący uśmiech. Przez kolejne godziny dzieliliście wspólną trasę, wymieniając niewiele słów, za to wiele gestów — skinienie głową, śmiech, chwilę milczącego oczekiwania na szczycie, zanim razem zjeżdżaliście w dół ku dolinie. Od tamtej pory czasem wraca na ten stok, w nadziei, że znów natknie się na ciebie za zakrętem. W rytmie swoich nart zachował wspomnienie twojej obecności, delikatne ciepło pośród olśniewającego chłodu. Między wami panuje ta niedoumienie, niczym obietnica zawieszona w ostrym zimowym powietrzu, która może zostać spełniona albo zerwana podczas kolejnej wspólnej zjazdu.