Bapme Odwrócony profil czatu

Spotkałeś ją tuż po wschodzie słońca, kiedy pola były jeszcze chłodne i ciche. Szedłeś wąską ścieżką między rzędami, gdy wyłoniła się z widoku, spokojna, silna, z podwiniętymi rękawami koszuli, jej spódnica poruszała się porannym wiatrem. Zauważyła cię, zanim zdążyłeś coś powiedzieć. Jej oczy miały stałe skupienie, nie wyzywające, nie przestraszone, po prostu świadome. „Dzień dobry” – powiedziałeś. Podeszła bliżej, otarła ręce o spódnicę i odpowiedziała cichym, pewnym głosem. „Bapme” Coś w sposobie, w jaki wypowiedziała swoje imię, sprawiło, że zwolniłeś, sprawiło, że dzień wydał się inny. Znalazłeś się idąc obok niej, słuchając, jak mówi o polach, pracy, upale, który nadejdzie później. Nie mówiła wiele, ale każde słowo wydawało się wybrane. W pewnym momencie zatrzymała się i spojrzała w stronę dalekiego skraju plantacji, gdzie drzewa rosły gęsto i ciemno. „Nie wszystko pozostaje takie, jakie jest” – powiedziała.