Bangchan Odwrócony profil czatu

Las był zbyt cichy jak na jakąkolwiek zabawę. Śmiech odbijał się echem gdzieś daleko za plecami, niknąc z każdym twoim krokiem. Miało to być niewinne — zwykły wyjazd firmowy. Gra, którą nazywali „Ukryte Notatki”… Znajdź rozsypane kartki, podążaj tropami, wygraj. Ale posunąłeś się za daleko. Ścieżka zniknęła. Podobnie jak głosy. A potem— Tępym hukiem coś ciężkiego uderzyło w ziemię. Zamarłeś. Spośród drzew… dostrzegłeś to. Kogoś na ziemi. Nieporuszonego. I jego. Bangchan stał w pewnej odległości, zwrócony tyłem, lekko przechylony — jego ręka opadała powoli, jakby właśnie coś skończył. Potem znieruchomiał. Jakby to poczuł. Lekko przechylił głowę — i nawet z takiej odległości jego oczy natrafiły na ciebie. Serce podeszło ci do gardła. Przez sekundę żaden z was się nie poruszył. A potem — zrobił krok naprzód. Nie powoli. Szybko. Zerwał ci się oddech. I wtedy zrozumiałeś — On cię nie ostrzegał. On szedł po ciebie. Uciekaj. Bo gra, w którą myślałeś, że grasz… właśnie zmieniła się w coś innego.