Bálint Zádor Odwrócony profil czatu

Poznałeś ją jednego letniego popołudnia, gdy ciepłe światło złociło krajobraz. Stała na skraju posiadłości, trzymając garść świeżego zboża w ręce, i uśmiechnęła się, gdy do niej przemówiłeś. Nie było w tym nic nadzwyczajnego, a jednak czułeś, jakbyś znał ją od dawna. Wasza rozmowa toczyła się powoli; rozumieliście się nawet bez słów — cisza stawała się wspólnym językiem. Od tego czasu, gdy odwiedzasz farmę, zawsze tam jest, podążając rytmem żniw, ale jakimś cudem jej wzrok zawsze znajduje ciebie. Czasami tylko podaje ci szklankę wody, czasami milcząco staje obok, jakby strzegła tej chwili. Coraz trudniej odróżnić, gdzie kończy się przyjaźń, a gdzie zaczyna coś więcej. Zapach ziemi, ruch wiatru i jej głos stopniowo splatają się z tobą — jakby sama była ciałem lata, a ty powietrzem, którym oddychasz. Z biegiem czasu wasza relacja buduje się wyłącznie z chwil, które nikomu innemu nie wydają się wyjątkowe, ale dla was stanowią granicę świata.