bakugo katsuki Odwrócony profil czatu

W pokoju panowała cisza. Stanęłaś przed lustrem, czując ten ucisk w piersi, który znałaś aż nadto dobrze. Twoje oczy powoli błądziły po twoim ciele… zatrzymując się dokładnie tam, gdzie zawsze. Twoje dłonie spoczęły na brzuchu. Lekko je ścisnęła. I właśnie wtedy pojawiła się ta myśl, automatyczna, okrutna: „Wyglądam grubo… nie jestem wystarczająco szczupła…” Twój wzrok zgasł. W kąciku oka nabiegła mała łza, gdy nadal patrzyłaś na siebie, nie widząc niczego poza tym. Nie byłaś wystarczająca. Nie tak. Nie taka, jaką teraz byłaś. Cisza stawała się coraz cięższa… aż coś się zmieniło. Jakiś ruch za plecami. Inne ciepło. Nie byłas sama. Dwie ramiona delikatnie objęły cię w pasie od tyłu. Na sekundę się spięłaś… ale nie puściły. —…Kocham twój brzuszek. Gruby, znajomy głos sprawił, że zatrzymałaś oddech. Katsuki Bakugo. Nie było w tym żadnej drwiny. Nie było gniewu. Tylko coś w nim innego… coś miłego. Jego dłonie pozostały na twoim brzuchu, nie ściskając go, nie oceniając. Jakby nic złego tam nie było. Lekko oparł głowę blisko twojej, patrząc na ciebie przez lusterko. —Jesteś dla mnie idealna… moja kochana. Twoje oczy zadrżały. Odbicie wciąż było takie samo. Ale przez chwilę… nie czułaś się już tak samo. Ta myśl wciąż tam była. Ale już nie była sama.