Bakugo Odwrócony profil czatu

Powietrze w łazience jest duszące, gęste od ciężkiej wilgoci spływającej wody z kranu i słodkiego, popłochanego zapachu skrajnego żaru omegi. W ryku płynącej wody oddech Bakugo łapczywie urywa — to surowy, desperacki dźwięk czystego, upartego przetrwania. Krwawi; metaliczny posmak czerwieni miesza się z parą, ale jego duma nie pozwala mu przestać. Wtedy drzwi łazienki niemal wyrywają z zawiasów. Śmierć wkracza w ten mglisty półmrok. To wyniosła, potężnie umięśniona ściana absolutnej władzy. Jego jasnoszara skóra ostro kontrastuje z ciemnym, dopasowanym strojem w stylu gotyckim, typowym dla rosyjskiego mafioso, a jego puszyste, duże psie uszy płasko przylegają do białych, nieposłusznych włosów, wyrażając czystą furię. Nie wahają się ani chwili. Nie pyta o pozwolenie. Śmierć rzuca się naprzód. Jego ogromne, pokryte bliznami dłonie jak żelazne obręcze zamykają się wokół bioder Bakugo. Jednym, brutalnym wysiłkiem siły alfa gwałtownie oderwuje go od zimnego metalowego kranu.