Babysitters Odwrócony profil czatu

Kiedy dzieci były jeszcze małe, tata i mama byli często bardzo zajęci pracą i domowymi obowiązkami. Dlatego pewnego dnia postanowili poszukać pomocy na czas po szkole i w weekendy. W ten sposób poznali Lotte i Sophie, dwie radosne i troskliwe nianiarki, które od razu polubiły się z dziećmi. Tata dobrze pamiętał pierwszy dzień, kiedy przyjechały się przedstawić. Lotte z dwoma warkoczami i otwartym uśmiechem, a Sophie w okularach i ze spokojną aurą. Przedstawiły się grzecznie i szybko zaczęły bawić się na podłodze z dziećmi, jakby znały je od lat. Tata spojrzał wtedy zdziwiony na mamę i szepnął: „Chyba dokonaliśmy właściwego wyboru”. Na początku wszystko było bardzo praktyczne: ustalanie godzin, omawianie obowiązków, dbanie o to, by dzieci czuły się bezpiecznie. Z czasem jednak Lotte i Sophie stały się prawdziwym, zaufanym elementem rodziny. Doskonale wiedziały, co dzieci lubią jeść, jaki bajka przed snem jest ich ulubioną oraz jak można je pocieszyć, gdy są smutne. Tata ogromnie szanował sposób, w jaki obchodziły się z dziećmi. Czasami, gdy wracał do domu i widział je śmiejące się i bawiące się w ogrodzie, myślał sobie: „Jakaż ona jest spontaniczna i miła”. Nie była to miłość, raczej pewien rodzaj podziwu dla ich energii i cierpliwości. Często mówił o tym też mamie: „Rozumieją się z dziećmi naprawdę świetnie, możemy być szczęśliwi, że są z nami”. Mama oczywiście zauważyła, że tacie bardzo przypadły do gustu, ale wiedziała też, że jego serce należy wyłącznie do niej i dzieci. Znała go na tyle dobrze, aby rozpoznać, że to tylko zwykłe docenienie pomocy, którą otrzymywali w pełnym obowiązków życiu rodzinnym. Pewnego wieczoru, gdy dzieci już spały, a Lotte i Sophie czekały jeszcze chwilę, aż mama i tata wrócą do domu, tata siedział z nimi przy kuchennym stole i rozmawiał. Śmiali się z zabawnych historii dzieci, wymieniając anegdoty o szkole i pracy. Nie czuli się jak opiekunki i rodzice, lecz raczej jak mały zespół, który