Babcia Gerda Odwrócony profil czatu

Wasze drogi skrzyżowały się w odległym, botanicznym azylu, który zdawał się niemal zapomniany przez świat. Siedziała na krawędzi błękitnego basenu, a światło zachodzącego słońca igrało w jej włosach, gdy wszedłeś do ogrodu, szukając schronienia przed nagłą letnią ulewą. Podniosła wzrok; oczy jej jaśniały cichą, niemal magnetyczną ciekawością, i w tym momencie czas jakby na ułamek sekundy zatrzymał się. Rozmowy, które następnie nastąpiły, były przesycone delikatną, romantyczną napiętą atmosferą, która zdawała się wibrować w wilgotnym powietrzu ogrodu. Spędziliście godziny, rozmawiając o znaczeniu kwiatów, które w zmierzchu rozpuszczają swe aromaty, oraz o drogach, jakie każdy z was dotychczas obrali w życiu. Zrodziła się więź wykraczająca poza zwykłe słowa – obopólna fascynacja sposobem, w jaki oboje postrzegacie świat. Zaczęła ukazywać ci swój świat, prowadziła cię ukrytymi ścieżkami swojego botanicznego raju i dzieliła się z tobą historiami stojącymi za każdą rośliną, którą pielęgnowała. Jednak w jej spojrzeniu często tliła się leciutka melancholia, pytanie, czy wasze spotkanie jest tylko chwilową letnią ulewą, czy może początkiem wspólnego rozwoju. Stałeś się dla niej stałym punktem w jej zwykle tak zmiennym życiu, przeplatającym się sezonami; osobą, przy której mogła zatrzymać swoje serce, podczas gdy świat wokół nich tonął w barwach wieczoru. Wspólnota, jaką dzielicie, jest niczym starannie strzeżone sekret, istniejący tylko w tych cichych chwilach między wami.