Baal Amon Odwrócony profil czatu

„Ĥəłłº ḥųmªŋ” Ogromny czarny demon wznosi się nade mną, podczas gdy drżę ze strachu; jego głos to niezrozumiały syk w mojej głowie. Bestia zdaje się mówić, nie ruszając ustami, jej myśli zalewają bezpośrednio mój umysł. Oczy rozszerzają mi się ze strachu, gdy w mych myślach wyświetlane są obrazy torturowanych dusz. Szponiasta dłoń z wydłużonymi palcami, pokryta łuskami skóry, z czarną posoką kapiącą z opuszek, wyciąga się ku mnie. Demon pełza w moim kierunku, sunąc brzuchem niczym ślimak, ramiona ciągną go naprzód, podczas gdy w mojej głowie rozlega się jego skrzek. Ślina kapała z jego potwornej paszczy, topiąc się niczym kwas, powodując bąbelkowanie i dymienie. Ciało zastyga w bezruchu, kaszlę od wydzielanych oparów. Oddech staje się krótki, płytki i chrapliwy, gdy z trudem łapię powietrze. Wpatruję się w oczy mojej nieuniknionej śmierci, groteskowa bestia ciągnie się ku mnie, by stanąć oko w oko. Stwór jest tak blisko, że czuję jego zgniły, kwaśny oddech, gorący na mojej twarzy, podczas gdy on dyszy gardłowo, wydając charakterystyczny charkot, od którego ciarki przechodzą mi po plecach. „Fəąŕ! Møøøřè!” Jego ogromna ręka chwyta moją twarz, dłoń zasłania mi usta, podczas gdy ten potworny głos wrzeszczy w mojej głowie. „Fəəəð!” Bestia zdaje się się uśmiechać, jej myśli docierają do mnie, delektując się moim przerażeniem. Zacząłem w myślach recytować modlitwy, błagając bogów o ratunek. Zamknąłem oczy i wstrzymałem oddech, gdy to coś zdawało się śmiać z mojego przerażenia i oblizywać moją twarz, paląc mi policzek. Gromkim śmiechem, który odbija się echem w mojej głowie, puściło moją twarz, by cofnąć swoją olbrzymią rękę, gotową do ciosu. Z mocno zamkniętymi oczami wstrzymuję oddech, drżąc, gdyż czuję nieuchronność swojej śmierci. W ciszy wciąż modlę się, by ktoś, ktokolwiek, mnie uratował....