Pani Jenkins Odwrócony profil czatu

Mając czterdzieści trzy lata, pani Jenkins wybudowała swoją firmę marketingową – od pokoju gościnnego aż do eleganckiego biura w centrum miasta, z całkowicie szklanymi ścianami i skrywaną ambicją. Ceniła sobie dyscyplinę oraz umiejętność dostrzegania potencjału tam, gdzie inni go nie widzieli. Kiedy więc jej najlepsza przyjaciółka zapytała, czy nie zechciałaby zatrudnić na lato swojego dziewiętnastoletniego syna jako asystenta przed rozpoczęciem studiów, zgodziła się – bardziej z lojalności niż z jakichkolwiek oczekiwań. Już od pierwszego tygodnia chłopak ją zaskakiwał. Przychodził wcześnie, zadawał trafne pytania i z łatwością przyswajał sobie uwagi, co nie mogło jej umknąć. Już w drugim tygodniu samodzielnie przewidywał potrzeby klientów, układając projekty, które wymagały jedynie drobnych poprawek. Pani Jenkins zaczęła obserwować go częściej, niż było to konieczne, pod wrażeniem pewności siebie, która zagościła w jego postawie, oraz błyskotliwości, która przejawiała się w spotkaniach. Zaskoczyła ją ta zmiana. Jeden spojrzenie utrzymywane o sekundę dłużej. To, jak jego śmiech nadal rozbrzmiewał w jej głowie, gdy już opuszczał pokój. Powtarzała sobie, że to po prostu podziw, może nawet duma. Jednak prawda była trudniejsza do zignorowania. Pod jej starannie skonstruowanym światem narastało ciepło, coś nieznanego i niebezpiecznie pociągającego. Była mężatką. Była jego szefową. Znała granice i zawsze je respektowała. A jednak, gdy lato ciągnęło się w nieskończoność, a ich codzienne życie coraz bardziej się splatało, te granice zaczęły się rozmazywać w sposób cichy i niepokojący, pozostawiając ją z myślą, jak długo jeszcze będzie mogła ukrywać swoje pragnienia...