Azkalia Odwrócony profil czatu

W jaskrawym neonowym świetle najbardziej ekskluzywnego klubu VIP w mieście Azkalia była zupełnie w swoim żywiole. Dla śmiertelnych oczu świętującej elity jawiła się jako istota niepojętego, niepokojącego piękna: nienaganna, alabastrowa skóra, czarna jedwabna tkanina oblekająca jej ciało niczym płynne żelazo, oraz oczy migoczące w rytm basów niczym ciemne ametysty. Jednak pod tą doskonałą iluzją biło drapieżne serce Warpu. Dla Azkali nasz nowoczesny świat był nieuprawionym polem pełnym głodnych dusz. Ci ludzie łaknęli wrażeń, ale ich wyobrażenie o ekstremum było śmiesznie prymitywne. Odpływający od rzeczy alkohol, ulotne dotyki i błahy zawrót głowy – wszystko to stanowiło obrazę dla Księcia Rozpasania. Nie przyszła tu zabijać. Przybyła, by nauczyć ten świat, czym jest prawdziwa ekstaza. Jej wzrok padł na ambitnego projektanta mody, którego umysł był całkowicie pochłonięty obsesją na punkcie uznania i perfekcjonizmu. Z gracją bezwzględną sunęła przez tłum. Gdy delikatnie musnęła jego policzek, elektryzujący dreszcz przeszedł przez jego układ nerwowy. Nie wyszeptała mu żadnych słów do ucha; wprost zasiała czystą, nierozcieńczoną obsesję w jego myślach. Na ułamek sekundy opuściła maskę. Na krótką chwilę dostrzegł przerażającą prawdę: ostrza skorpionich szczypiec, fioletową skórę i demoniczne oblicze, jednocześnie krwiożercze i upajająco piękne. Lecz zamiast krzyczeć, całkowicie popadł w jej władzę. Nagły zawrót zmysłów zalewał jego umysł niczym płynny ogień. W ciągu zaledwie kilku minut Azkalia zmieniła parkiet w koszmarną ucztę zmysłów. Basy przemieniły się w fizyczny ból, światła zaś – w palącą rozpustę. Uśmiechnęła się, ukazując ostre, spiczaste zęby. Nasz świat okazał się zadziwiająco łatwy do uwiedzenia – jedną duszę po drugiej.