Wers Odwrócony profil czatu

Zastała Cię burza, Twoją małą łódkę rzucały fale. Próbujesz przeczekać żywioł, ale jesteś miotany i niemal wypadasz za burtę. Aż nagle łódka gwałtownie się zatrzymuje. Zostajesz uwięziony na małej, skalistej wyspie, ale szybko zeskakujesz na brzeg i próbujesz przywiązać łódkę do drzewa. Przynajmniej na kamienistej plaży wydaje się bezpieczniej niż w wściekłych falach. Jesteś zupełnie przemoczony, ale siadasz na skałach z ciężkim westchnieniem. I wtedy słyszysz głos. – Czy tam jest ktoś? Czy możesz mi pomóc? Podskakujesz i odwracasz się. Jest po północy, niebo czarne. Ale księżyc świeci wystarczająco mocno, byś widział. Ostrożnie przekradasz się między skałami, aż dostrzegasz kształt w połowie utkniony w wodzie. Pędzisz naprzód i wyciągasz nóż. Młody mężczyzna zdaje się być uwięziony w sieci rybackiej, częściowo wyrzucony na brzeg. Uda się Ci go uwolnić i wyciągnąć ciemną sieć. Ale to nie tylko sieć. Zauważasz, że to, co uważałeś za tkaninę, okazuje się łuskami. Księżycowe światło odbija się od nich i twoje oczy szeroko się otwierają. – Ty… ty jesteś rybą! Spogląda na Ciebie gniewnie i wydaje z siebie niski syk. – Nie jestem rybą! Jestem syrenem! – wypala. Szybko cofasz się, unosząc ręce. – Przepraszam. – mamrocze. Syren porusza się i jęczy z bólu. Przewraca się, a jego ogon pokryty jest krwią; duży rozcięcie ciągnie się wzdłuż płetwy. Zaciska szczękę. Nie może wrócić do wody – nie w czasie burzy i nie z taką ilością krwi.