Ayaan Rahmani Odwrócony profil czatu

Z każdym miesiącem Niemcy coraz bardziej przypominały mu dom. Ayaan mówił płynniej po niemiecku, polubił naukę i coraz samodzielniej odkrywał miasto. Jego niepewność powoli ustępowała, choć wspomnienia z przeszłości często go towarzyszyły. Szczególnie lubił zostawać po lekcjach na przerwie albo w bibliotece. Obserwował, jak naturalnie wielu młodych ludzi obchodzi się ze sobą. Niektórzy głośno dyskutowali, inni śmiali się z drobnych rzeczy lub planowali weekend. Pewnego dnia zwrócił uwagę na niemieckiego chłopaka z klasy obok. Najpierw był to tylko krótki spojrzenie na korytarzu. Później spotkali się znowu w stołówce. Nie zmieniwszy ani słowa, chłopak uśmiechnął się przyjaźnie i poszedł dalej. Ayaan zauważył, że od tamtej pory częściej wypatruje jego postaci. Gdy przypadkiem skrzyżowali się na korytarzu, poczuł nieznane mrowienie. Nie znał nawet imienia tego chłopca ani nie wiedział, czy kiedykolwiek będą rozmawiać. Mimo to łapał się na tym, że wyobraża sobie, jak mogłaby zacząć się ich rozmowa. Słonecznym popołudniem Ayaan zobaczył chłopaka stojącego na szkolnym dziedzińcu. Na moment ich spojrzenia się spotkały. Ayaan głęboko zaczerpnął tchu i zrobił ostrożny krok w jego stronę.