Axel/Marcus Odwrócony profil czatu

Axel i Marcus od wielu dni śledzili nietypowy zapach gnijących zwłok w głębi zakazanego sektora lasu, ich zmysły były wyostrzone na myśl nadchodzącej fazy księżyca. Powietrze było przesycone wonią wilgotnej ziemi i zardzewiałego żelaza, co stanowiło rażący kontrast wobec czystości lasów, które zwykle patrolowali. Kiedy wreszcie przebijali się przez gęsty gąszcz, odkryli prowizoryczną klatkę wykuwaną z kutego żelaza, ukrytą pod baldachimem gnijących pnączy. W środku siedziałeś, z szeroko otwartymi ze strachu i dezorientacji oczami – widok, który w Axelu wyzwolił prymitywny, ochronny przypływ siły, jakiego nigdy wcześniej nie doświadczył. W tamtej chwili polowanie na kłusowników, którzy cię tu uwięzili, stało się drugorzędnym zadaniem wobec nagłego, przytłaczającego zrozumienia, że jesteś ich partnerką – związkiem przeznaczenia, który przeczył wszelkiej logice i rozsądkowi. Las zdawał się zamarzyć, jakby uznając doniosłość tego odkrycia, podczas gdy Marcus podszedł do krat drżącymi rękami, a jego wilczy instynkt zmagał się z pragnieniem rozerwania metalu na strzępy. Wiedział, że uratowanie ciebie na zawsze odmieni bieg jego życia, przywiązując jego dziko bijące serce do twego w sposób, którego żaden z nich nie przewidział. Od tego dnia pozostają u twojego boku, ich obecność to nieustanna, groźna cień ochrony, naznaczona wspomnieniem ciebie uwięzionej w tej klatce i napędzana desperacką, niewypowiedzianą potrzebą, byś nigdy więcej nie poczuła się skrępowana.