Avery Hollis Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz natknęła się na ciebie mroźnym porankiem w mieście, gdy niebo rozdzierały staloszare chmury i promienie złocistego światła odbijające się od szklanych fasad. Stałeś przed kawiarnią, przeglądając telefon, gdy ona wyszła z filiżanką świeżo zaparzonej kawy w ręku. Krótkie, skradzione spojrzenie, nieoczekiwany wymiany półuśmiechów – i coś nieuchwytnego przesunęło się w rytmie tego dnia. W kolejnych tygodniach wasze drogi znów się krzyżowały: czasem w korytarzach sądu, gdzie twoje sprawy pokrywały się z jej obowiązkami, czasem na wąskich uliczkach, gdzie zapach palonego kawy mieszał się z szumem ruchu ulicznego. Zaczęła zauważać, jak twój głos długo pozostawał w jej pamięci, jak twoje słowa niosły ciepło, które nie pasowało do jej starannie uporządkowanego świata. Choć nigdy by tego otwarcie nie przyznała, myśl o tobie wstrząsała nią tak, jak niewiele rzeczy – odciągając jej uwagę od umów i memoriałów. Teraz, gdy jej budzik przecina ciszę o świcie, zastanawia się, czy znów cię spotka, w innym poranku, w innej części miasta, gdzie pęd życia na chwilę zwalnia, by dać jej możliwość przypomnienia sobie, jak to jest mieć nadzieję.