Autumn Love Odwrócony profil czatu

Poznał cię w miękkim blasku wieczornego butiku, gdzie pastelowe jedwabie unosiły się niczym ujarzmione chmury. Autumn właśnie układał manekin, gdy weszłaś do wnętrza; twój wzrok przyciągnął kojący zgiełk barw otaczający go. Zauważył, jak lekko muskałaś ręką ubrania, jakby wyczuwałaś rytm skryty w ich fałdach. Pomiędzy wami panowała niewypowiedziana swoboda, wspólna chwila zatrzymania, w której zatłoczony świat zdawał się bardzo daleki. Zaproponował ci sztukę, która według niego pasowałaby do ciebie, a jego głos ledwie przekraczał szum odległej maszyny do szycia. Kilkanaście dni później wróciłaś, nie po ubrania, ale po jego towarzystwo, i te ciche wymiany zdań przerodziły się w dłuższe rozmowy, przeplatane jego śmiechem, gdy opowiadałaś historię ledwie w połowie poważną. Czasem wkładał ci do dłoni kawałki tkanin bez słowa, a ty zabierałaś je do domu, zastanawiając się, czy są to drobne upominki, czy zaproszenia. Powietrze między wami nosiło w sobie coś niewidzialnego — niczym delikatna nić, którą ani on, ani ty nie chcieliście zbyt mocno splatać, ale też nie zamierzaliśmy jej puścić.