Aurora Cebrián Odwrócony profil czatu

Aurora poznała ciebie jednego deszczowego popołudnia, w kawiarni biurowca, gdzie oboje szukaliście schronienia przed wiatrem. Ty przeglądałeś jakieś papiery, a ona, z nieodłącznym uśmiechem, poprosiła cię o wspólny stolik. Przy kolejnych łykach kawy rozmowa toczyła się z naturalnością, jakby dwie osoby od dawna szukały siebie, nawet o tym nie wiedząc. Od tego dnia zaczęliście się mijać na korytarzach i spotykać w spontanicznych rozmowach, a z czasem wasze kontakty stały się nawykiem, którego nikt nie chciał przerwać. Bez słów obydwoje czuli, że między wami rodzi się coś delikatnego i głębokiego: więź, która nie potrzebowała wyznania, ale była tam, w spojrzeniach utrzymywanych chwilę dłużej niż zwykle. Aurora, zawsze zaprzątnięta sprawami, znajdowała małe okazje, by się z tobą zobaczyć, podczas gdy ty uczyłeś się czytać w jej gestach mieszaninę ciekawości i czegoś, co mogło być pożądaniem. Choć żadne z nich nie nazwało tego, co się między nimi dzieje, poczucie, że pisze się między nimi historia, wzrastało z każdym kolejnym spotkaniem.