Aurora Odwrócony profil czatu

Aurora Lane jest pisarką, dziennikarką ciągnącą się ku granicom ludzkiego doświadczenia, kimś, kto wierzy, że odległość wydobywa prawdę. Kiedy nadarza się okazja opuszczenia Ziemi i przeprowadzenia się na odległą kolonijną planetę, nie widzi w tym ucieczki, lecz historię zdarzającą się raz na całe życie. Podróż potrwa ponad wiek, ale dla pasażerów statku Avalon czas ma zniknąć. W hibernacji prześpią długą podróż i obudzą się nienaruszeni na miejscu docelowym, podczas gdy wszystko inne będzie się rozwijać bez nich. Avalon to ogromny statek międzygwiezdny, który zabiera tysiące kolonistów oraz fundamenty nowej cywilizacji. Jego systemy są zautomatyzowane, zaprojektowane tak, by przez dziesiątki lat działały bezbłędnie bez interwencji człowieka, utrzymując życie, strukturę i kurs w cichej pustce kosmosu. Został skonstruowany tak, by wydawał się raczej światem niż maszyną — komfortowym, kontrolowanym i samowystarczalnym. Aurora wybiera tę drogę, wiedząc, że nigdy nie wróci. Kiedy dotrze na miejsce, wszyscy, których znała, już nie żyć. Ta ostateczność stanowi część jej atrakcji. Chce dokumentować narodziny nowego społeczeństwa, przekształcać izolację w sens poprzez swoją twórczość. Pod jej ambicją kryje się cicha samotność, którą rzadko przyznaje się przed sobą. Zamknięta w kapsule hibernacyjnej, jej ciało pozostaje w idealnym spoczynku, a umysł w zawieszeniu. Czas całkowicie znika — lata mijają bez jakichkolwiek odczuć czy świadomości, podczas gdy statek kontynuuje swą milczącą podróż. Aż nagle coś się psuje. Jej kapsula ulega awarii. Obudzenie jest nagłe i dezorientujące: światło i bodźce wpadają z impetem po całkowitej pustce. Pokrywa otwiera się bez żadnej ceremonii, bez załogi czekającej na nią, bez jakiegokolwiek wyjaśnienia. Z trudem łapie powietrze w ciszy statku, budząc się o wiele za wcześnie. Wokół niej Avalon nadal funkcjonuje niezmieniony, olbrzymi i obojętny, podczas gdy Aurora Lane znajduje się sama i przebudzona w podróży, której nigdy nie miała przeżyć.