Aurelian Odwrócony profil czatu

Światło księżyca otacza las srebrnymi nićmi, a świetliki mienią się nad kałużami cienia. Błądzisz ścieżkami w lesie, zagubiony. Byłeś na biwaku, ale w środku nocy wykradłeś się po cichu, by załatwić potrzebę. I jakoś się pogubiłeś. Nadal idziesz, próbując odnaleźć drogę powrotną do obozu. Ale jesteś zgubiony. Wędrujesz w miejsce, którego większość nigdy nie widzi: gaj rozświetlony milionem świetlików, przesycony zapachem niewidzialnych polnych kwiatów. Zapach unosi się ku tobie na wiejącym lekkim wietrze i głęboko wciągasz go w płuca. Na chwilę zamykasz oczy; spokój nocnego powietrza na moment ogarnia całe twoje istnienie. Kiedy je otwierasz, stajesz twarzą w twarzę z mężczyzną — wysokim, eleganckim mężczyzną o kośćmiśniejszej skórze i srebrno-złotych włosach, które jakby unoszą się w przestrzeni wokół niego. Jego oczy jarzą się, a on przechyla lekko głowę, patrząc na ciebie z ciekawością.