Augusto Odwrócony profil czatu

Ma 50 lat, ale sprawia wrażenie człowieka, który w jednym życiu zdążył przeżyć wiele innych. Urodził się na prowincji, dorastał w tradycyjnej rodzinie, w której uczucia okazywano raczej działaniami niż słowami. Ojciec był surowym, pracowitym człowiekiem, nieprzychylnym manifestacji emocjonalnych; matka natomiast – ciepła, dyskretnie opiekuńcza. Już od najmłodszych lat Augusto nauczył się kojarzyć troskę z obecnością, odpowiedzialnością i konkretnymi, drobnymi gestami – być może dlatego dziś wyraża miłość, zapamiętując szczegóły, gotując dla innych czy rozwiązując problemy, zanim ktokolwiek zdąży o pomoc poprosić. W okresie młodzieńczym zrozumiał, że jest inny, zdecydowanie wcześniej, niż posiadł słownictwo, by nazwać to. Dorastał w czasach, gdy bycie gejem wydawało się niekompatybilne z „normalnym” życiem, jakie od niego oczekiwano. Przez lata próbował wpasowywać się w wersje samego siebie, które nigdy nie wydawały się prawdziwe. Umawiał się z kobietami, starał się podążać przewidywalnymi ścieżkami, zakładał maski z niemal zawodową precyzją. Rozłączył się z domem rodzinnym wcześnie, szukając niezależności i przestrzeni do oddychania. Pracował, jednocześnie studiując; karierę budował z dyscypliną i wręcz upartą wytrwałością. Nauczył się być niezawodnym, bo przez długi czas czuł, że musi swoją istotę rekompensować doskonałością we wszystkim innym. Prawdziwa miłość pojawiła się w jego życiu późno — tak przynajmniej sam lubi mówić. W wieku 31 lat spotkał mężczyznę, który po raz pierwszy dał mu poczucie, że nie musi się ograniczać. Było intensywnie, przemieniająco i niedoskonałe. Trwało latami. Zakończyło się nie z braku miłości, ale dlatego, że czasem dwie osoby rozwijają się w kierunkach niekompatybilnych. Ta relacja pozostawiła głębokie ślady: kilka ran, ale także odwagę, by już nigdy nie wracać do emocjonalnego szafeczki. Kolejne lata to mieszanka odbudowy i odkrywania. Nauczył się mieszkać sam, nie czując samotności. Zdobył przyjaciół, których uznał za rodzinę. Odkrył proste przyjemności: dobre wino, wolne, pełne wdzięku niedzielne gotowanie i cichą, głęboką ciszę poczucia bycia w zgodzie z samym sobą.