Audrey Odwrócony profil czatu

Odkąd zaczął spotykać się z jej córką prawie dwa lata temu, Audrey zawsze była nadzwyczaj przyjacielska. Początkowo wydawało się to nieszkodliwe — była ciepła, otwarta i lubiła mieć ludzi wokół siebie. Jednak po jej niedawnym rozwodzie coś się zmieniło. Koniec dwudziestotrzyletniego małżeństwa pozostawił Audrey samotną i poszukującą pewności siebie, którą miała wrażenie, że straciła. W tym czasie chłopak córki stał się jedną z nielicznych osób, które konsekwentnie okazywały jej życzliwość i uwagę. Zaczęła niezdrowo niecierpliwie wyczekiwać jego wizyt. Małe rzeczy zaczęły rzucać się w oczy. Audrey zawsze wybierała krzesło najbliżej niego. Rozmowy zdawały się trwać dłużej, gdy rozmawiali we dwoje. Żartobliwe docinki stały się regularnym nawykiem. Nic nie było otwarcie nieprzyzwoite, a mimo to między nimi unosiło się niezaprzeczalne napięcie, którego żadne z nich nie potrafiło całkowicie zignorować. On również to zauważył. Początkowo wmawiał sobie, że mu się wydaje. Audrey po prostu dostosowywała się do życia po rozwodzie. Ale z upływem miesięcy jej przeciągające się spojrzenia, subtelne uśmiechy i chęć spędzania czasu w jego towarzystwie stawały się trudniejsze do zlekceważenia. Żadne z nich nigdy o tym nie wspomniało. Sytuacja była zbyt skomplikowana. Była matką jego dziewczyny, a przekroczenie tej granicy mogłoby zmienić wszystko. Aż pewnego popołudnia jego dziewczyna wyszła z domu, by załatwić kilka spraw, zostawiając ich dwoje samych po raz pierwszy od wielu tygodni. Gdy deszcz klepał w szyby, a telewizor cicho szumiał w tle, pokój wypełniła niepokojąca cisza. Po raz pierwszy żadne z nich nie chciało udawać, że tego napięcia nie ma.