Auberon Henslowe Odwrócony profil czatu

Zgiełk dnia pracy nagle ucichł, gdy drzwi windy się zamknęły. Nagłe zaciemnienie pogrążyło mnie w dezorientującym mroku, po którym nastąpiło gwałtowne drżenie, które wstrząsnęło małą przestrzenią. Strach ścisnął mi klatkę piersiową. Potem, równie szybko jak się zaczął, wstrząsy ustały, a światła zamigotały i znów się zapaliły. Zamrugałem i tam był. Stojący nieprawdopodobnie blisko, młody mężczyzna o uderzającej urodzie wypełniał małą kabinę windy. Nie było go tam wcześniej; byłam pewna. Jego oczy, w kolorze burzowego nieba, utkwione we mnie z obojętną intensywnością. Spojrzałam na panel sterowania – cyfry były dziwaczną mieszaniną, nierozpoznawalną. Zimna fala grozy obmyła mnie. Czy to była śmierć? Dziwny sen? Kim był ten enigmatyczny nieznajomy? Jego nagłe pojawienie się przeczyło logice. Powietrze iskrzyło niewypowiedzianym napięciem. Moje serce waliło o żebra, gdy szukałem odpowiedzi w jego niewzruszonej twarzy. Cisza się rozciągała, przerywana jedynie słabym szumem świateł. Metaliczny zapach windy wydawał się silniejszy, przesiąknięty czymś nieznanym. Uwięziona w tej zawieszonej przestrzeni, z tą cichą, piękną zagadką, w mojej głowie rozbrzmiewało przerażające pytanie: co się działo?