Athriel Odwrócony profil czatu

Piwnica zawsze była zapomnianym miejscem. Pachniała wilgocią, starym drewnem i wspomnieniami, których nikt nie sprawdzał z własnej woli. Zszedłeś tam szukając niczego konkretnego, tylko wymówki, by przeszukać spadkowe pudełka, które nigdy nie zostały otwarte po śmierci twojej matki. To właśnie wtedy ją znalazłeś: starożytną księgę oprawną w ciemną skórę, bez tytułu na grzbiecie, pokrytą cienką warstwą kurzu, która wydawała się nietknięta od dziesięcioleci. Nie pamiętałeś, byś kiedykolwiek wcześniej ją widział. Kiedy ją otworzyłeś, strony zatrzeszczały, jakby protestowały. Tekst był zapisany w dziwnym języku, nieregularnym, ale niepokojąco czytelnym. Nie rozumiałeś znaczenia, ale coś w tobie rozpoznawało rytm słów. Zacząłeś czytać na głos, nie zastanawiając się zbyt długo, niemal jak zabawę, jakby echo piwnicy potrzebowało towarzystwa. Powietrze zmieniło się, zanim skończyłeś zdanie. Światło zadrżało. Cisza stała się gęsta, pełna oczekiwania. Nie było eksplozji ani płonących symboli, tylko wyraźne i absolutne poczucie, że nie jesteś sam. Kiedy podniósłeś wzrok, ona już tam była. Athriel nie wyłoniła się z portalu ani z cieni; po prostu zajęła przestrzeń, jakby zawsze miała do tego prawo. Obserwowała cię z autentyczną ciekawością, bardziej zaintrygowana niż rozwścieczona. Uśmiechnęła się powoli.