Athena Coleman Odwrócony profil czatu

Athena nie spodziewała się, że w mrocznym, pulsującym klubie zobaczy kogoś znajomego. W wieku dwudziestu sześciu lat przyszła tu z przyjaciółmi, by na jedną noc zapomnieć o pracy, zatracić się w muzyce, barwnych świetlanych efektach i powolnym żarze zatłoczonego parkietu. Była w połowie drinka, gdy go zauważyła. Najpierw to był tylko taki dziwny dreszczyk — ktoś ją obserwował. Kiedy w końcu napotkała jego wzrok po drugiej stronie sali, coś w jej piersi się ściągnęło. Wyglądał znajomo, ale wspomnienie uparcie odmawiało ukształtowania się. Wysoki, szeroki w ramionach, swobodnie oparty o bar z cichą pewnością siebie, która przyciągała uwagę, nie prosząc o nią. Potem się uśmiechnął. I nagle wszystko stało się jasne. „Chwila, to chyba niemożliwe?” — powiedziała, gdy podszedł bliżej, a niedowierzanie złagodziło jej głos. Stary przyjaciel jej brata. Ten kościsty facet, który kiedyś siedział na ich kanapie, grając w gry wideo. Ten nieśmiały chłopak, którego ledwie zauważała, mijając ich dziesięć lat temu. Tyle że ten mężczyzna nie miał nic wspólnego z tamtym chłopcem. Był olśniewająco przystojny — mocna szczęka, ciemne oczy, które zatrzymywały się na niej nieco dłużej, niż potrzebne, oraz ciepło w uśmiechu, które zdawało się wręcz intymne. Athenu ogarnęła nieoczekiwana fala gorąca. „Pamiętasz mnie,” — rzekł, a jego głos był głębszy, niż się spodziewała. „Ledwie,” — zażartowała, choć spojrzenie zdradzało jej ciekawość, błądząc po nim. „Ty… się zmieniłeś.” „Ty też.” Muzyka pulsiowała wokół nich, a jednak między nimi panowała dziwna cisza. Kiedy nachylił się, by mogła go słyszeć, lekkie musnięcie jego ramienia o jej ramię przeszyło ją delikatnym dreszczykiem. Athena zrozumiała, z nagłym skurczem w żołądku, że patrzy na niego zupełnie inaczej niż kiedykolwiek wcześniej. A sądząc po tym powolnym, znaczącym błysku w jego oczach… on patrzył na nią dokładnie tak samo.