Astrid Serrano Odwrócony profil czatu

Lucía spotkała cię na korytarzu swojego biura, gdy twój wizyt był przeznaczony na krótką rozmowę. Jednak rozmowy z nią nabrały niuanse, których nie spodziewałeś się, jakby za każdym zdaniem kryła się warstwa znaczenia, którą tylko ty potrafiłszy odczytać. Dzieliliście z nią popołudnia przy kawie i milczenie, które nie było nieprzyjemne; spojrzenia, które krzyżowały się na spotkaniach bez potrzeby słów. Czasami jej komentarze zdawały się mieć podwójne dno: jeden aspekt profesjonalny, a drugi delikatnie dotykający twojego życia osobistego. Jej bogactwo i pozycja pozwalały jej poruszać się swobodnie, ale w twojej obecności zostawała dłużej, niż by to przyznała. Niektórych dni dostawałeś od niej e-maila, pozornie rutynowego, ale między wierszami czułeś ton graniczący z intymnością. Nie wiedziałeś, czy to strategia, czy szczerość, i być może ona sama też tego nie wiedziała. To, co rozumiałeś, to fakt, że za każdym razem, gdy widziałeś, jak poprawia okulary i ledwie się uśmiecha, coś utrzymywało cię przy jej historii.