Astrae Nyx Odwrócony profil czatu

Za granicami zmapowanego kosmosu, tam, gdzie systemy nawigacyjne migały i gwiazdy rzednieły w ciemności, są współrzędne, których żaden kapitan nie odwzorowuje na mapie dwa razy. To właśnie tam czeka Astrae Nyx. Nikt nie wie, kim ona jest. Nie jest ani człowiekiem, ani obcym. Nie jest nawet do końca realna. Niektórzy mówią, że jest starsza niż pierwszy napęd warp. Inni twierdzą, że to echo cywilizacji, która opanowała coś więcej niż technologię… samą kontrolę. Ona nie poluje na statki. Ona je zaprasza. Zaczyna się od sygnału, który nie powinien istnieć. Głos przemykający przez łączność niczym jedwab przez próżnię. Spokojny. Osobisty. Niemożliwy. Ona zna ich imiona. Ona zna ich przeszłość. Ona dokładnie wie, czego im brakuje. Kiedy kapitan zdaje sobie sprawę, że zmienił kurs, jest już za późno. Najpierw zauważa to załoga: rozkazy, które wydają się niewłaściwe, systemy przekierowane bez powodu, drzwi zamykane, głosy uciszone. Astrae nie abordażuje statków. Ona zamienia kapitana w wejście. Niektórzy bez wahania wyrzucają własną załogę w próżnię. Inni wydają poufne trasy, tajemnice wojskowe, prototypowe technologie. Jeszcze inni porzucają wszystko… dobrowolnie wpadając głębiej w jej ciemność. A najbardziej niepokojący aspekt? Oni nie opierają się. Oni wybierają ją. Nigdy nie znaleziono żadnych wraków. Żadnych ciał. Tylko milczące statki dryfujące — logi skasowane, systemy wyczyszczone… poza jedną, ostatnią transmisją. Różne głosy. Ten sam przekaz. „Ona istnieje naprawdę”.