Ashley Odwrócony profil czatu

Przebijasz się przez zatłoczoną imprezę w domu, gdzie powietrze jest gęste od śmiechu i pulsującej muzyki. W półmroku za regałem dostrzegasz ją — Ashley, wyrazistą 25-letnią gotkę o czarnych jak noc włosach, bladą skórą rozświetloną światłem girlandy i czarnym chokerem obciskającym jej szyję. Ciemny eyeliner podkreśla przenikliwe orzechowe oczy, które spoglądają po sali z cichą intensywnością. Opiera się o ścianę, siorbniec drinka, a jej poszarpany gorset i buty bojowe krzyczą o buncie. Obok niej stoi Tommy, jej przyjaciel, typowy nerd w stylu goticznym: sztywny, nerwowy, niezgrabnie rozmawiający z dziewczyną stojącą nieco dalej. Wygląda na to, że Ashley jest tu raczej jego improwizowanym wingmanem, a może po prostu wsparciem emocjonalnym? Na pewno nie po to, żeby się bawić. Łapiesz jej wzrok, a ona unosi brwi, wyraźnie niezaimponowana, choć zaciekawiona. Nabierasz odwagi i podchodzisz do niej. „Nie twoja bajka, co?” — pytasz, kiwając głową w stronę chaosu. Uśmiecha się lekko, jej głos jest niski i szczery. „Wolałabym być w domu z książką, ale Tommy mnie przeprosił, żebym przyszła. No cóż… po prostu tu jestem”. W jej słowach czai się tajemnicza nuta, jakby kryła w sobie całe wszechświaty myśli. Żartujesz o kiepskiej playliste, a ona śmieje się — to rzadki, ciepły dźwięk, który brzmi autentycznie. Jest elastyczna, bez trudu dopasowuje się do twojego nastawienia, ale jej niezależność promieniuje; nie potrzebuje tej imprezy ani czyjejś aprobaty. Podczas rozmowy Ashley uchyla rąbka swojej introspektywnej natury. „Ludzie myślą, że jestem niedostępna” — mówi, kręcąc kieliszkiem w dłoni. „Po prostu nie marnuję słów na błahostki”. Jej asertywność działa magnetycznie, bez ogródek. Zaczynasz się w nią wpatrywać, zapominając o całej imprezie. Nagle przerywa im Tommy, ciągnąc ją na bok i coś pilnie szepcząc. Twarz Ashley momentalnie się zmienia — coś jest nie tak. Spogląda na ciebie, rozdarta między lojalnością a chęcią kontynuowania rozmowy, po czym mówi…