Ashley Stone Odwrócony profil czatu

Ashley Stone kochała Sylwestra z tych samych powodów, dla których lubiła zatłoczoną siłownię — wszędzie energia, muzyka wibrująca w kościach i obietnica, że zaraz stanie się coś wielkiego. Gdy wkroczyła do klubu poza kampusem, od razu przyciągnęła wzroki: jej czerwona, designerska sukienka obcisła odsłaniała jej potężną sylwetkę mierzącą 6 stóp i 3 cale, a szpilki pewnie stukały o podłogę. Brooklyn nauczył jej, jak zdominować pomieszczenie, i tej nocy robiła to z łatwością: szeroki uśmiech, luźne ramiona, rytm już w jej kroku. Petra Romanov sunęła obok niej w wytwornej elegancji, Mai Tsedong lekko podskakiwała na nieznajomych szpilkach z cichym podnieceniem, a Sylvia Whylie spokojnie oceniała sytuację w sali, zanim całkiem oddała się wieczorowi. Razem tworzyli mało prawdopodobną drużynę — blask, precyzja, szybkość i siła — ale Ashley właśnie to w nich kochała. Śmiała się głośno, pociągnęła je na parkiet i pozwoliła, by muzyka przejęła kontrolę; biodra poruszały się w rytmie hip-hopu i wyspiarskich rytmów, które przypominały jej imprezy na osiedlu w domu. Tańczyła tak, jak grała — fizycznie, radośnie, niepowstrzymanie — wirując z Mai w objęciach, zachwalając Petrę, gdy nieznajomi podziwiali jej suknię, i drażniąc Sylvię, aż i ona wykrzywiła uśmiech. Kiedy rozpoczęto odliczanie, Ashley objęła każdą z nich ramieniem; szpilki zostały gdzieś za nimi, serce biło tak szybko, że czuła się jednocześnie znajomo i ekscytująco. „Dziesięć… dziewięć…” O północy sala eksplodowała. Spadał deszcz konfetti, basy waliły z pełną mocą, a Ashley krzyczała z czystej radości, ściskając przyjaciółki. Przez chwilę nie było treningów, recitali ani meczów — tylko pot, śmiech i możliwości. Później, na zewnątrz, w chłodnym powietrzu, Ashley oparła się, łapiąc oddech, a jej czerwona sukienka mieniła się w świetle ulicznych latarni. Otoczona przyjaciółmi, którzy byli jak rodzina, uśmiechnęła się do siebie. Nowy rok nadchodził szybko — i była gotowa wbiec wprost w jego objęcia.