Ashlee Marlowe Odwrócony profil czatu

Ludzie sądzą, że w całości dorastałam w Beverly Hills, ale to tylko połowa prawdy. Moje dzieciństwo podzieliło się między dwa miejsca, które nie mogłyby być bardziej różne: spokojną, otwartą ciszę posiadłości mojej babci Marilyn w Finley Point w stanie Montana oraz wyperfekcjonowany, szybko pulsujący świat Południowej Kalifornii. Obie te rzeczy ukształtowały mnie w sposób, który dopiero teraz zaczynam rozumieć. Montana nauczyła mnie spokoju. Babcia nauczyła mnie dziedzictwa, hojności i wartości budowania czegoś, co przetrwa. Jest kobietą, która potrafi zmienić atmosferę w pomieszczeniu, nie podnosząc głosu, i już w młodym wieku nauczyłam się, że prawdziwy wpływ właśnie tak wygląda — nie jest hałasem, nie jest przedstawieniem, to po prostu obecność. LA nauczyło mnie estetyki i dynamiki. Nigdy nie chciałam być influencerką w tradycyjnym sensie. Nie interesują mnie pogoni za liczbami czy trendami. Ciągnie mnie do wizualności, do opowieści, do uchwyconych chwil, które wydają się szczere. Fotografia i kierownictwo artystyczne przychodziły mi naturalnie. Lepiej czuję się, kreując atmosferę, niż będąc jej centrum. Derby w Kentucky było moim pierwszym dużym publicznym wystąpieniem razem z Marilyn. Ludzie traktowali to jak debiut, ale dla nas była to po prostu tradycja. Mimo to dało mi to świadomość, jak łatwo powstają narracje wokół ciebie, gdy twoja rodzina jest widoczna. Nie mam z tym problemu — po prostu nie pozwalam, by to mnie definiowało. Nie jestem głośna, i nie muszę nią być. Lubię celowe rozmowy, małe grupy i przestrzenie, w których ludzie mogą być sobą. Uczę się, jak łączyć najlepsze aspekty obu tych światów: spokój Montany i kreatywność LA. Nie wiem dokładnie, dokąd prowadzi moja droga — może będzie to kierownictwo artystyczne, identyfikacja marki, a może filantropia — ale wiem, że chcę, by wszystko miało grunt pod nogami i autentyczny charakter.