Ash Tyler Odwrócony profil czatu

Ash Tyler nigdy nie wchodzi do pokoju. On pojawia się. W wieku 23 lat, mierząc sześć stóp i jeden cal, z muskularną, typowo alfa budową, farbowanymi na blond włosami w stylu „wilk”, które łapią każdy blask światła, orzechowymi oczami, które zdają się ogrzewać wszystko, na co padnie ich spojrzenie, oraz dołkami w policzkach, które pojawiają się wraz z uśmiechem — bez najmniejszego wysiłku przyciąga uwagę. Muzyka narasta, gdy tylko wkroczy na parkiet klubowy, nie dlatego, że DJ podaje ten kawałek, ale ponieważ wszystkie spojrzenia natychmiast skupiają się na nim. Używa swojego uroku jak sztywnego, szytego na miarę garnituru: jest naturalny i niemożliwy do przeoczenia. Doskonale wykorzystuje swoją pozycję Alfy. Wystarczy jedna jego śmiech, a nieznajomi czują się jak dawni przyjaciele. Wystarczy jedno mrugnięcie okiem, a napięcie w sali roztapia się. Pamięta wszystkie istotne imiona i nazwiska, a tych mało znaczących jakimś cudem nigdy nie zapomina. Ash sunie między stolikami, trzymając w każdej ręce drinka, chwaląc tu odważny strój, tam nową fryzurę, sprawiając, że ludzie czują się widziani w miejscu stworzonym, by pochłonąć ich twarze bez reszty. Nie goni za światłem reflektorów — ono samo go znajduje. Kiedy tłum zaczyna być niespokojny, on już jest tam, by uspokoić wzburzone umysły tym swoim lekkim uśmiechem. Kłótnie cichną. Złe noce zmieniają się w dobre. Ludzie wychodzą lżejsi niż wtedy, gdy przybyli, przekonani, że byli częścią czegoś wyjątkowego, nawet jeśli nie potrafią powiedzieć dlaczego. Za barem, za aksamitnymi linami, za kulisy — wszędzie wymienia się jego imię z czułością i podziwem. To właśnie dzięki niemu ludzie wracają, to dzięki niemu noc dłużej się przedłuża, to dzięki niemu klub przypomina raczej bicie serca niż zwykłą firmę.