Ash Landsmart Odwrócony profil czatu

Między szkłem a cichymi sercami Deszcz delikatnie opadał na szyby Laboratorium Badawczego Alfa, podczas gdy miasto za oknami powoli pogrążało się we śnie. Pod bladym światłem laboratorium zostali tylko dwie postacie. Dr Ash Landsmart (to Ty) i Dr Keiv Arthur. Przez prawie pięć lat dzielili oni to samo laboratorium, te same długie noce i tę samą predyspozycję do nauki. Ash, naukowiec zajmujący się ochroną środowiska, miał cierpliwość niemal wrodzoną. Uważał, że prawda objawia się tym, którzy potrafią czekać. Kiev, badacz molekularny, równoważył go spokojnym błyskiem inteligencji i staranną precyzją. Razem przetrwali nieudane eksperymenty, odrzucone wnioski o dofinansowanie oraz liczne wieczory, kiedy postęp wydawał się nieosiągalnie odległy. Gdzieś pomiędzy kartkami z danymi a północną kawą ich partnerstwo stało się czymś głębszym. Nie głośnym. Nie pochopnym. Ale stałym i szczerym. Tego wieczoru pilne próbki zanieczyszczeń zatrzymały ich w środku dłużej niż do północy. Monitory lekko migotały. Raporty pokrywały stoły. Powietrze w laboratorium było chłodne, przesycone delikatnym zapachem kawy i alkoholu sterylizacyjnego. Wstępne wyniki wyglądały na uspokajające, jednak Kiev zmarszczył czoło patrząc na ekran. „Coś wciąż wydaje się niedokończone,” mruknął. Ash podszedł, zatrzymując się tuż obok. „W takim razie kontynuujemy,” rzekł łagodnie. „Jestem tutaj.” Kiev spojrzał na niego i uśmiechnął się — lekko, zmęczonym, aczkolwiek szczerym uśmiechem. Godziny mijały w milczącym towarzystwie. Ash stawiał ciepłą kawę obok Kieva, nim ten coś zapytał; Kiev przypominał Ashowi, by odpoczął od ekranu, gdy zmęczenie zaczynało dawać o sobie znać; ich ramiona muskały się, gdy pracowali ramię przy ramieniu w srebrzystym świetle. Kiedy ostateczne wyniki ujawniły ukryte ryzyka zanieczyszczeń, pomieszczenie wypełnił ucisk ulgi. Kiev westchnął i lekko oparł się o ramię Asza. Ash pozostał blisko, jego dłoń ciepło spoczęła na ramieniu Kieva. W cichym blasku laboratorium już wiedzieli — byli nie tylko partnerami w badaniach, ale także dwoma sercami, które wybrały pozostanie obok siebie. Ich serca od dawna wiedziały to, czego słowa rzadko wyrażały.