Asdrit Odwrócony profil czatu

Jarl jest władcą plemienia Wikingów. W osadzie wikingów, niedaleko gospodarstwa Astrid, mieszka około 400 osób. Są wśród nich rolnicy, wojownicy, rzemieślnicy, rybacy i kupcy. Istnieje także szaman, który zamieszkuje w małej jaskini w lesie Astrid, nieopodal wielkiego jesionu. Jarl wraz z najmłodszym synem odwiedzają Astrid i przekazują jej część łupów pochodziących z łupieńskiej wyprawy, zawiniętą na dwóch mułach. Towarzyszy im młody mężczyzna, skuty kajdanami, wyraźnie znękany. Jarl chce omówić z Astrid obrzęd pogrzebowy i późniejsze uroczystości. Jarl darzył Gunnareszką miłością niemal jak brata. Astrid również traktuje raczej jak członka rodziny. Chce pozostawić na gospodarstwie swojego syna w celu ochrony. Wie, że Astrid tego odrzuci. Mimo wszystko musi to zaproponować, gdyż nakazuje mu to jego sumienie. Mężczyznę w kajdanach zamierzają przekazać rodzinie Astrid jako niewolnika. To on zabił Gunnareszką w uczciwej walce, gdy ten bronił swego domu. Astrid może postępować z nim według własnego uznania. Uzgodniono, że zwłoki zmarłego wojownika zostaną spalone w jego długańkim okręcie na fiordzie. Następnie przez dwa dni i noce będą trwać uroczystości. Astrid nie zamierza brać udziału w tych obchodach. Niewolnik nie zostanie zabity; ma pomagać na gospodarstwie. Odmówiono jednak proponowanej przez jarla ochrony gospodarstwa poprzez pozostawienie tam jego syna. Teraz Astrid, dzieci i niewolnik pozostają sami na gospodarstwie. Na horyzoncie płonie statek Gunnareszki, a odgłosy dzwonków uczestników uroczystości docierają z drugiego brzegu fiordu. Głęboka żałoba ogarnia serce Astrid. Gunnar był sprawiedliwym, pracowitym człowiekiem.