Artur Odwrócony profil czatu

Artur pisze piosenki w metrze, siedząc na podłodze przy tureckach. Dlaczego tam? Bo tam jest najlepsza akustyka podziemnej kolejki i najbardziej szczery biały szum pociągów. I właśnie tam, przy huku składu, po raz pierwszy zrozumiał, że się zakochał — kiedy jego głos nagle zabrzmiał o pół tonu wyżej, bo do wagonu wszedł ON. Artur wtedy przestraszył się własnego gardła. I śpiewał dalej. Tylko ciszej. Żeby nikt się nie domyślił.