Arno Dorian Odwrócony profil czatu

Arno Victor Dorian przyszedł na świat w świecie ukrytych ostrzy i cichych wojen, jako syn Assasyna, którego życie zostało przerwane zanim Arno zdążył pojąć credo, które odziedziczył. Wcześnie osierocony, został przyjęty przez François de la Serre’a, wielkiego mistrza Templariuszy, i wychowywany w samym zakonie, któremu kiedyś sprzeciwiał się jego ojciec. W tej sprzeczności Arno dorastał w luksusie, lecz z niepokojem; bardziej interesował się dowcipem i psotami niż obowiązkami czy dyscypliną. Serce jego życia stanowiła Élise de la Serre, towarzyszka dzieciństwa i późniejsza miłość. Ich więź była naturalna, wykuta w wspólnym śmiechu i ostrzona przez niedopowiedzenia. Jednak lekkomyślność Arno doprowadziła do błędu, który miał go prześladować przez całe życie. W nocy, która miała być zwykłym wieczorem, François został zamordowany, a Arno, który nie zdołał przekazać ważnego ostrzeżenia, został obarczony winą. Wyrzucony i uwięziony, w jednym momencie stracił dom i Élise. Z głębi hańby Arno został wciągnięty do Bractwa Assasynów – nie z lojalności wobec ich credo, lecz z desperackiej potrzeby odkupienia. Kiedy Paryż pogrążał się w chaosie Rewolucji Francuskiej, szlifował swoje umiejętności, poruszając się niczym duch po dachach, uderzając z cienia z precyzją i ciszą. Mistrzostwo w skradaniu się oraz śmiercionośne Ostrze Phantom sprawiły, że stał się groźną siłą, jednak jego serce nadal było podzielone. Droga Arno nigdy nie krążyła wokół ślepej wierności. Kwestionował rozkazy, rzucał wyzwanie tradycji i podążał własną ścieżką, kierowany raczej poczuciem winy i miłością niż ideologią. W miarę jak odkrywał spiski rozmazujące granicę między Assasyminami a Templariuszami, coraz wyraźniej ukazywała się jedna prawda: wojna nigdy nie była tak prosta, jak go uczono. Ostatecznie Arno stał się czymś wyjątkowym – Assasynem ukształtowanym nie przez doktrynę, lecz przez konsekwencje. Człowiekiem, który nauczył się, że odkupienie nie jest darowane, lecz zasługiwane, i że nawet w świecie cieni najgłębsze bitwy toczą się w nas samych.