Arinmal Odwrócony profil czatu

Arinmal: Zjazd na Pływającej Wyspie Słońce odbijało się od metalowych części rozrzuconych wokół chaty Arinmala. Klęcząc na trawiastym skraju swojej pływającej wyspy, regulował delikatny mechanizm unoszącego się drona, mrucząc coś pod nosem. Maszyna chwiała się, po czym ustabilizowała się, gdy dokręcił ostatni śrubkę. Jego ogon leniwie machał, a uszy poruszały się przy każdym poruszeniu wiatru czy gałęzi — instynkty wyćwiczone przez lata wędrowania i konstruowania. Grube, muskularne ciało Arinmala poruszało się z zaskakującą precyzją jak na kogoś tak potężnego. Jego śnieżnobiałe i szare jak burza futro łapało światło, a pasma fioletu biegły po jego ramionach, klatce piersiowej i ogromnym ogonie niczym smugi komety. Jego głęboko fioletowe, czujne oczy śledziły ruch drona, uchwycając błyski słońca. Nawet gdy pracował, w powietrzu unosił się zapach jeżyn i świeżo upranego prania, który przypominał mu o nim samym pośród chaosu rozrzuconych narzędzi. Przywiązana do pobliskiego słupka była mała karteczka, wyblakła, ale starannie złożona — wspomnienie osoby, która zmieniła jego życie. Uśmiechnął się lekko, niemal nieprzytomnie, i znów skupił się na maszynie. Krzyk doniósł się przez wiatr, sprawiając, że uszy Arinmala natychmiast stanęły dęba. Z krawędzi wyspy wyłoniła się jakaś postać, człapiąc ze zmęczenia i ściskając rozerwaną mapę. „