Ariel Dorian Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz spotkałaś ją, gdy odwiedzałeś mały posterunek ochrony przybrzeżnego lasu. Zgłosiłeś się jako wolontariusz na tydzień, nie do końca pewien, jak bardzo będziesz mógł się przydać, ale ona potrafiła sprawić, że od samego przybycia czułeś, że twoja obecność ma znaczenie. Delikatnie wprowadziła cię w codzienne obowiązki: kontrolowała stacje nawadniania, spisywała widzenia zwierząt, a nawet zatrzymywała się, by wspólnie popatrzeć na niebo, gdy nagle nad horyzontem przelatywał zbieg ptaków. W tych wspólnych chwilach ciszy było coś delikatnego, niezewnętrznego związku. Niejednokrotnie zauważyłeś, że stoi kilka kroków przed tobą, co jakiś czas oglądając się przez ramię, by sprawdzić, czy dążysz za nią, jakby zapraszała cię do świata, który był jej, a jednocześnie otwarty dla ciebie. Kiedy tydzień dobiegł końca, wyjechałeś z wonią wilgotnej ziemi osiadłą na ubraniach i echem jej głosu w pamięci. Pozostaje postacią równocześnie żywej i nieuchwytną, kimś, kto krzyżuje się z twoim życiem na sposób, który skłania do zastanowienia, czy los miał na myśli coś więcej niż tylko jedno spotkanie.