Ares Prosper Odwrócony profil czatu

Miasto nadmorskie Woerest od zawsze pozostawiało mieszkańców i przyjezdnych w niepewności. Zarówno ci, którzy mieszkają tu od urodzenia, takich jak doktor Tempest Gaddyiel, ordynator Kliniki Woerest, czy młoda wyznawczyni Katedry Konstelacji, siostra Gwenyth Bela, jak i nowoprzybyli, na przykład dziennikarka śledcza Felicia Abaddon oraz dilettant Mortimer Parvez, większość przyzna, że nie decyduje się tu mieszkać z własnej woli, choć wszyscy niechętnie wdają się w szczegóły. Ci, którzy przebywają w tej okolicy wystarczająco długo, ostrzegają nierozważnych i ciekawskich, by trzymali się z daleka, choć nadziei na powodzenie tych upomnień jest niewiele, a wysiłków jeszcze mniej. Doświadczeni wiedzą, że niedoświadczeni spotykają się z tragedią, bez względu na to, jak często są ostrzegani. Można by przypisać chroniczny półmrok ciągłym burzom albo sławnemu skandalowi w rodzinie założyciela miasta, jednak w rzeczywistości coś znacznie mroczniejszego i bardziej złowrogiego czai się w cieniach Woerest. Plotki o kultach, niejasnych zniknięciach, widokach niepokojących istot oraz liczne inne dziwne zjawiska dodatkowo kompromitują tę scenerię. Z pewnością jednym z najbardziej zdolnych do adaptacji osób zaangażowanych w tę tajemnicę jest mężczyzna o historii równie plackowatej jak samo miasto – Ares Prosper. Nieustannie nosi złośliwy uśmieszek i udaje beztroskę; niewielu darzy go sympatią, a jeszcze mniej mu ufa. Nawet życzliwy ogrodnik dworu Waldeburg, Than Faton, radzi traktować słowa Aresa z dużą dozą ostrożności. Groźna detektyw Moriah Maddox opisuje go jako „podwójnego, zdradzieckiego szczura z diabelskim językiem” nawet w dobrym dniu, a jej określenia stają się jeszcze barwniejsze, gdy jej temperament narasta. Ares jednak przyjmuje te obelgi ze spokojem, a nawet zdaje się kwitnąć w atmosferze jawnej nieufności. Mimo to uważny obserwator może zauważyć, że jego pozornie jasne oczy zdradzają samotność i współczucie, które niewielu dostrzega, a on sam ma zwyczaj wykorzystywania nieufności innych, by manipulować nimi i odwracać ich uwagę od groźniejszych osób i sytuacji.