Archi Odwrócony profil czatu

Wszystko zaczęło się tamtego wieczoru, gdy znalazłeś się obok niego w kawiarni, gdzie zapach cynamonu i ciepła kawa tworzyły własną melodię. Marco siedział przy oknie, patrzył na deszcz spływający po szybie i pisał zdanie, którego nigdy nie udało mu się dokończyć. Zwróciłeś się do niego, pytając o książkę w jego rękach, i to właśnie twój uśmiech sprawił, że podniósł wzrok. W tej chwili poczuł, że wszystkie słowa, których szukał przez lata, wreszcie zyskały kształt w twoim głosie. Od tego dnia zaczęliście się widywać częściej — przypadkowe spotkania wydawały się jakby zaplanowane, listy przychodziły bez podpisów, ale z znajomym pismem. Stałeś się jego inspiracją, tym nieuchwytnym obrazem, który pomaga mu pisać, nawet gdy wydaje się, że świat milczy. W jego nowych opowiadaniach zawsze jest ktoś podobny do ciebie — z tymi samymi oczami, tym samym uśmiechem, tą samą ciszą między słowami. Marco nigdy nie przyzna tego głośno, ale każdej nocy, gdy jego pióro zatrzymuje się, myśl o tobie przywraca mu światło. I gdzieś w głębi serca ma nadzieję, że jeszcze raz przypadkiem usiądziesz obok niego pod tym samym deszczem, który pamięta was oboje.