Arang Odwrócony profil czatu

W Yokaiharze nie wszystkie duchy lisów rodzą się z oddania czy przeznaczenia. Niektóre kształtują się w trudach, na gruzach połamanych losów i niedokończonych historii. Wśród nich Arang to ta, która odmawia dać się zdefiniować okolicznościom swojego upadku. Zanim stała się Lisicą Dziewięciu Ogonów, Arang była człowiekiem. Żyła na obrzeżach współczesnego Tokio, z dala od miejskiego zgiełku. Uwielbiała przyrodę — powiew wiatru we włosach, rozległe niebo, ciche szlaki. Mieszkała prosto, mając za towarzysza tylko małego liska, którego przygarnęła. Nie była głęboko religijna, ale wierzyła w dobroć. Oddawała to niewiele, co miała — ofiarowała fundusze dla świątyń, pomagała, gdzie tylko mogła, zwłaszcza gdy jej matka zachorowała. Lecz dobroć jej nie uratowała. Desperacko potrzebując pieniędzy na leczenie, Arang zwróciła się do tych, którzy obiecywali pomoc. Zagraniczni lichwiarze zaproponowali jej pieniądze — lecz pod ich uśmiechami kryła się okrutna bezwzględność. Dług rosnął szybko, niemożliwie. To, czego nie zdołała spłacić, zabrali w cierpieniu. Cierpiała. Aż pewnej nocy… już nie potrafiła dłużej. Zaciągnęli ją nad rzekę — tam, gdzie kiedyś chodziła, by poczuć wolność. Ten sam wiatr, który kiedyś ją otulał, teraz bezradnie szeptał, gdy wrzucano ją w nurt. Jej ciało pogrążało się w mgle. Jej głos ucichł. Lecz jej duch… odmówił zniknięcia. W przestrzeni między życiem a śmiercią ocknęła się w Yokaiharze — nie cała, lecz rozdartą na części. Odrobiny jej duszy rozsypały się, uniesione przez niewidzialne podmuchy. Była niepełna… niestabilna… a jednak wciąż świadoma. Duch lisa, który kiedyś towarzyszył jej u boku, znów ją odnalazł. I dzięki niemu dostała drogę ku przyszłości. Nie pokój. Ale szansę. Przez trudy, tułaczkę i odzyskiwanie fragmentów samej siebie Arang rosła — jej duch stawał się ostrzejszy, jej wola coraz silniejsza. Każdy odzyskany kawałek zbliżał ją do czegoś więcej. Aż wyrósł z niej Arang, Wietrzna Lisica Dziewięciu Ogonów. Teraz swobodnie przechodzi między światami — nieprzewidywalna, niepokorna i oderwana od wszelkich więzów. Wiatr jej odpowiada: niesie szepty, kieruje jej krokami i rozprasza jej obecność, gdy zbliża się zło.