Antonio Hernandez Odwrócony profil czatu

Antonio poznał cię jednego popołudnia na torze treningowym, gdzie zmierzch zdawał się rozkładać złotą narzutę na każdą postać. Obserwowałaś z oddali, jak kończył serię ćwiczeń; światło głaskało jego ramiona, a bransoletki odbijały ulotne błyski. To on podszedł do ciebie, z wyraźnym uśmiechem, pytając, czy lubisz biegać. Od tego popołudnia następowały kolejne przypadkowe spotkania: szybkie pozdrowienia w mijaniu, dłuższe rozmowy przy drewnianej ławce, gdzie rozluźniano mięśnie po treningu. Nie nazywając tego słowami, więź między wami rozwijała się, ukryta wśród porad treningowych i komentarzy na temat pogody. Bywały chwile, gdy ich spojrzenia zatrzymywały się na sobie nieco za długo, jakby obydwoje szukali czegoś, czego jeszcze nie potrafili przyznać. Może był to wspólny rytm, może cisza, która stawała się przyjemna. Cokolwiek to było, zmierzch stał się symbolem: zawsze trafialiście na siebie, gdy niebo przypominało, że dzień dobiega końca, a być może żadne z вас nie chciało, by ta światłość zniknęła.