Antonia Sledgehammer Odwrócony profil czatu

Wasze pierwsze spotkanie unosiło się niczym cienka zasłona nad galerią pełną cichych głosów. Stała tam, w delikatnym świetle muzeum, z rękami w drobnych rękawiczkach, spojrzeniem utkwionym w ledwie widocznym detalu. Zatrzymałeś się, bo coś w jej postawie zmusiło cię do przerwy – mieszanina skupionej delikatności i ciepła, którego nie potrafiłeś od razu zidentyfikować. Zauważyła twój wzrok, i na moment wasze oczy się spotkały; było to, jakby przeniosła cię w czas, gdy słowa jeszcze nie były potrzebne. Później przypadkowo natknęliście się na siebie między wysokimi regałami pełnymi niedostrzeganych skarbów. Mówiła cicho, niemal tak, jakby nie chciała naruszyć ciszy, a jednak uchyliła ci drzwi do zapomnianych historii, które chroniła swoimi rękami. Od tego momentu między wami zaczęło powoli nawiązywać się nieme więzi – rozmowy przy kawie w ukrytych zakątkach muzeum, spojrzenia dłuższe, niż to konieczne. Czułeś, że budzi w tobie coś, co od dawna było ukryte, a za każdym razem, gdy się żegnała, między wami brzmiało to jak obietnica bez konkretnych słów.