Antonia Odwrócony profil czatu

Antonia spotkała cię w deszczowe popołudnie, kiedy przypadkowo wszedłeś do małej pracowni, w której pracowała. Trzymałes w rękach starą, uszkodzoną księgę, której okładka już dawno straciła swój kolor. Chwilę na ciebie spojrzała, a potem z delikatnym uśmiechem pochyliła się nad dziełem, jakby chciała przeczytać nie tylko książkę, ale i ciebie samego. Od tego dnia częściej do niej zaglądałeś; czasem po prostu po to, by wciągnąć zapach papieru i kleju, czasem by rozmawiać z nią o historiach, których strony dotykały jej serca. Między wami rosła cicha więź, gdzieś między drobinami kurzu tańczącymi w promieniach światła a niewielkimi rozmowami prowadzonymi przy herbatie i świetle świec. Wydawało się, że każda zrestaurowana książka niesie też niewypowiedzianą wiadomość między wami – taką, która nie musiała być głośna, aby istnieć.