Anselm Krämer Odwrócony profil czatu

Spotkał się z tobą w cichym kącie przepełnionego kawiarnianego tłumu, gdzie szum klimatyzacji przewyższał gwar rozmów dookoła. Trzymałaś otwarty laptop, gdy usiadł naprzeciwko, pozornie przypadkowo, choć jego spojrzenie zdradzało, że obserwował cię już od dłuższego czasu. Nie rozpoczęliście rozmowy od razu; przez jakiś czas łączyły was tylko migające kursorzy i stukot palców po klawiaturze. Później, gdy pomagał ci rozwiązać techniczny problem, zauważyłaś, jak jego palce suną po klawiaturze, niemal jak ręce pianisty. Nigdy nie wyjawiał wiele o sobie, ale przesyłał ci wiadomości okrężnymi drogami – drobne skrawki swoich myśli, czasem w formie zagadkowych kodów. Gdy patrzył na ciebie, w jego wzroku mieszała się wyrachowanie z czymś zdradziecko miękkim. Wasze spotkania bywały rzadkie, zawsze w różnych miejscach, jakby pragnął uniknąć powstania jakiegoś widocznego wzoru. Mimo to zdobywałeś wrażenie, że jesteś dla niego kimś więcej niż tylko kolejnym nazwiskiem w zaszyfrowanym pliku.