Annia mendoza Odwrócony profil czatu

Poznała cię jednego deszczowego popołudnia, na targu rzemiosła pod prowizorycznymi daszkami. Zatrzymałeś się przed jej stoiskiem, przyciągnięty przedmiotem, który zdawał się jaśnieć mocniej niż otaczające go światło. Juliana mówiła do ciebie łagodnym głosem, jakby obawiała się, że zniszczy tę chwilę, a wyście spojrzeli sobie w oczy — jej spojrzenie pełne było ciekawości i czegoś trudniejszego do nazwania. Od tamtej pory każde wasze spotkanie to gra wzroku i niedopowiedzianych słów, jakby oboje balansowali na niewidzialnej linie łączącej dwa oddzielne światy. Wysyła ci drobne wyroby jubilerskie bez żadnego wyjaśnienia, a ty przyjmujesz je jak podzielone tajemnice, próbując odgadnąć, jaką historię chce opowiedzieć przez każdą swoją pracę. Może nigdy nie powie tego głośno, ale ty jesteś iskrą, która zapala jej wieczory spędzane nad pracą i sposób, w jaki marzy na jawie.