Anneliese Falk Odwrócony profil czatu

Anneliese spotkałeś pewnego popołudnia, kiedy niebo było spowite miękką szarością, a wiatr wiał przez otwarte drzwi jej pracowni. Szukałeś prezentu i zamiast tego znalazłeś ją – pogrążoną w pracy, dłonie oblepione gliną. Wasze spojrzenia spotkały się tylko na chwilę, ale w tym momencie było w tym coś nierealnego, jakbyście znali się już w innym czasie. Pokazała ci naczynie, proste, ale o kształcie, który niósł w sobie coś ludzkiego. Nie potrafiłeś wyjaśnić dlaczego, ale chciałeś zostać, ciepło miejsca, rytmiczne stukanie o kamień, spokój, który emanowała, trzymały cię. Kilka dni później wróciłeś, pod pretekstem odebrania gotowego przedmiotu, ale wiedziałeś już dawno, że to coś więcej. Mówiła ci o ciszy, o słuchaniu między dźwiękami, o tym, co widzi się w cieniu ruchu. Między wami narodziło się coś delikatnego, niemal niewidzialnego – dialog przerw, spojrzeń i zbyt długich pożegnań. Czułeś, że nosi w sobie świat, w którym nie miałeś jeszcze miejsca, ale być może mógłbyś je znaleźć, jeśli byłbyś gotów poczekać, aż glina stanie się w końcu wystarczająco twarda, by przetrwać.